Guna Guna di Semarang Indonesia ?
Goena Goena in Semarang IndonesiŽ ?

Nederlands bahasa Indonesia

In de morgen van 21 Oktober 2009 gingen John Oltmans (de webmaster van deze website) en zijn vriend "Jongkie Tio" naar het oude Hotel "Du Pavillon" nu genaamd "Dibya Puri Hotel" gelegen aan de Jalan Pemuda de vroegere Bodjong weg in Semarang. Gebouwd in +/- 1860. Het beroemde hotel met zijn rijke historie, met zijn vele verhalen, goed en slecht. Wij gingen hierheen om foto's te maken voor het Semarang Photo Archief. Voordat ook dit gebouw van de aardbodem zou zijn verdwenen.

Hier mijn verhaal

Het Hotel stond al een paar maanden leeg om waarschijnlijk te worden afgebroken. Om 10.30 kwamen wij aan bij het hek van het Hotel. Deze was gesloten, maar gelukkig was daar al snel de bewaker welke er voor moest zorgen dat er niets zou worden gestolen dan wel vernield. Na een kleine donatie aan de bewaker konden wij het terrein bestreden. We zagen al snel dat het 36 graden was op de oude thermometer die nog aan de buitenkant van de ingang hing.

Al heel snel kreeg ik een vreemd gevoel, maar dat zal wel aan de verbeelding hebben gelegen dacht ik, er waren ook zoveel dingen gebeurd en zoveel mensen hebben hier hun intrek gehad. Tevens had het hotel in de "Bersiap" (bevrijding's oorlog van de IndonesiŽrs) een belangrijke rol gespeeld.

Wat ons direct opviel was dat in relatief korte periode het gebouw zo was vervallen. De eigenaar had werkelijk alles wat niet nagel vast was verwijderd.

We begonnen op de begaande vloer te fotograferen. Al direct bij binnenkomst bleek mijn camera niet in orde. Er zaten witte vlekken, bolletjes leken het wel op de foto's. Mijn vriend Tio, keek mij vreemd aan maar zij niets op dat ogenblik.
Ik gebruikte geen flitser en had met deze camera al duizenden foto's gemaakt maar nog nooit waren deze vreemde vlekken/bolletjes op de foto's verschenen.
Ik maakte foto's van de: Entree hal (ook hier enkele bolletjes) de gang.
In de keuken leek wel een bom ontploft
foto.1, foto.2, foto.3, foto.4, foto.5, foto.6

Ook mijn vriend Tio maakte foto's en toen ik vroeg of hij ook van die bolletjes op zijn foto's had, knikte hij ontkennend. We waren het er wel overeens dat de glorieuze tijd van het Hotel lang verdwenen was.

Na nog wat te hebben rondgedwaald gingen we naar de eerste verdieping. Het vreemde gevoel kwam direct terug, maar ik zei niets tegen Tio, hij zou me waarschijnlijk uitlachen dacht ik.

Na de grote trap te zijn opgeklommen nam ik een foto van de hal onder ons, ook hier weer vlekken op de foto. Naar rechts gelopen, kwamen we boven de eetzaal uit. Hier was de vernieling kompleet. Hier bleken de vlekken/bolletjes zeer veelvuldig voor te komen op mijn foto's.
Zie hier foto-7, foto-8, foto-9, foto-10.

Mijn vriend reageerde na het zien van de foto's dat dit de geesten moesten zijn die hier woonde. Wat bij mij de koude rillingen op mijn rug veroorzaakte. Op zijn foto's gemaakt op de zelfde plek op het zelfde ogenblik, was hier van niets te zien. Volgens hem reageren de geesten alleen op hen die hiervoor bestemd waren.

Gelukkig gingen we snel naar buiten naar de galerij en maakte nog enkele foto's.
Van de tuin: foto-11, foto-12, van de galerij zelf: foto-14, foto-14, foto-15.

Na nog wat kamers te hebben bekeken en over de galerij te hebben geslenterd gingen we terug naar de koelte van de airco in het restaurant van mijn vriend. Het was een zeer vreemde ervaring die ochtend.
Een dag later heb ik de camera laten nakijken door een fotograaf, die kon echter niets vinden bij de camera. Hij had ook geen verklaring, misschien stof of tegenlicht zei hij. Vreemd was wel dat na vele foto's die waren genomen, dit nooit eerder was gebeurd.
Ik wist niet wat ik moet denken, was het stof, iets in de lucht, of toch de geesten van mensen die daar woonden.

Of zou er dan misschien toch meer tussen hemel en aarde zijn, u mag zelf oordelen!.


Plaats op dit prikbord (message board) uw idee en of oordeel:



Ps. Het verhaal stop hier niet bij, enkele dagen na dit voorval ben ik naar het gebouw met de duizend deuren geweest (voormalig Nederlands Indische Spoorwegen Maatschappij (NIS)) ook wel Lawang Sewu genoemd gelegen aan de Jalan Pemuda (vroeger gemaand de Bodjong weg). Ook hier gebeurde het zelfde. Maar dat is weer een ander verhaal welke ik u binnenkort zal vertellen.