Verhalen door:

Sluiten Derks H.A.T.

Sluiten Derks, H.A.T.

Sluiten Eijgelsheim Eric

Sluiten Geugten J.E. van der

Sluiten Groot, Kees

Sluiten Hartsuiker, Cees

Sluiten Hofwijk J.W.

Sluiten IndonesiŽ

Sluiten Jonge, Jaap de

Sluiten Kol, van H.

Sluiten Kuin, Herbert

Sluiten Levert-van der Mijll Dekker, Els

Sluiten Melati van Java

Sluiten Nuhoff, Betsie

Sluiten Numans, Mary

Sluiten Pieters, Lody

Sluiten Putten, Krijn van

Sluiten Renesse, Lucie van

Sluiten Tebbenhoff H.

Sluiten Velleman, Luwi

Sluiten Verschuren, Naomi

Sluiten Weel, Ron van der

Hoorspel / Luisterboek

Sluiten Documentaire films

Sluiten Spoorloos

Sluiten Verhalen in PŤtjoh

Sluiten Boomsma, Graa

Sluiten Brooshooft. P (Toneel)

Sluiten Daum P.A.

Sluiten Dijk Ko van

Sluiten Hella Haasse

Sluiten Keuls, Hans

Sluiten Louis Couperus

Sluiten Mark Loman

Sluiten Multatuli

Sluiten Olaf J. De Landell

Sluiten Pramoedya Ananta Toer

Sluiten Soer Josephine

Sluiten Szťkely-Lulofs M.H.

Sluiten x - MP3 Software

Derks H.A.T. - Naar Ned. IndiŽ - 9.3



De Zeereis van Holland naar Ned. IndiŽ in oorlogstijd.

10 April - 13 April 1918

Java - Batavia - 2

Een tegelen vloer een houten geverfd plafond met wit gekalkte muren en een groot bed met klamboe er omheen waarnaast een knal... van een sjampiran (kleren bergplaats) alleen bestaande uit een plank met haken en een gordijn er om heen. Een kale tafel en een paar kale stoelen en een smerige wasgelegenheid. Wij keken elkaar eens aan en vonden: het zal wel gaan want lang zal het niet duren.
     
We ruimden ons dus zoo goed mogelijk in en kregen al gauw een kop thee niet koud en niet warm en zonder melk. Ik ging eens door de tusschengang en zag heel op het eind daarvan nog in de schaduw doch daarvoor scheen de felle zon dame in kimono staan. Anders dan die kimono had zij niet aan en die was van nog al dunne stof. Het felle zonlicht maakte de kleedij nogal doorzichtig dus sloot ik mijn ogen neer doch ik had alles gezien, kon er evenwel niets aan doen. Ook Jeane merkte de situatie op en wist dus meteen hoe zij zich niet moest kleden hier in Indie. Veel later evenwel liepen wij er dikwijls ook zoo luchtig bij. s'Middags ging ik de weg verkennen die ik de volgende dag zou moeten nemen om naar het Hoofdkantoor te gaan. Het was snikheet en je zag geen Europeaan op straat.
     
Toen echter wist ik nog niet dat je in de Indische steden zelden te voet gaat en zeker niet in de middag op het uur dat iedereen z'n siesta neemt en dus rust of slaapt.
     
Tot overmaat van ramp brak er een regenbuitje los doch dat ging gauw over. Toch waren er plassen op de weg en juist langs zo'n plas gaande passeerde me een sado en het paard stapte in de plas, gevolg een witte broek met modderspatten dus daar kon ik niet meer mee lopen en veel witte pakken had ik nog niet.
     
In de avond liepen wij nog een beetje rond en begonnen al aan het sobere hotel te wennen. De bediening was goed en het eten ging wel.
     
11 April. In de morgen naarhet kantoor B.O.W. en aldaar vrij vlot ontvangen. Mij werd gezegd dat er een plaats op Bali en op Bandoeng aanwezig was. Bali kende ik in het geheel niet en van Bandoeng had ik van het klimaat veel goeds gehoord en koos dus Bandoeng. Over twee dagen kon ik de beslissing vernemen en verdere instructies verwachten.
     
In de middag sliepen we en dat deed ons veel goed. De kale groote kamer met z'n tegelen vloer was toch wel lekker koel. Op de galerijen en buiten was het veel warmer. Met spanning volgden onze ogen de tjitjaks op de muren en het plafond op jacht naar muskieten. Ook binnen de klamboe waren altijd een paar muskieten doch Jeane hield niet op totdat de laatste was doodgeslagen. Dat doodslaan deden wij met een op bed daarvoor gereed liggende sapoe lidi een bos fijne lange bladnerven met een stukje rotan samengebonden. In de avond hoorden we de eerste Tok-he een tjitjak van groot formaat die zich overdag verscholen houdt en s'avonds buiten op de muren en in de bomen z'n muskietenjacht maakt. Dit beest roept z'n naam 4,5 of 6 keren. Hoe meer keren dat beest roept hoe heeter het is.
Roept het meer dan zes keer dan mag je een wens doen en die komt vast goed uit zegt de Inlander. Dergelijke bijgeloven zijn er legio en doen gezellig aan. Tenslotte hebben ze dezelfde waarde als bij ons met z'n dertienen aan tafel, een scheef hangende spiegel, enz. enz.
     
De avond was weer prachtig na de snikheete dag, zooals eigenlijk alle avonden in Indie mooi zijn vooral de avonden met heldere maan en die zijn er vele. In Indie leeft de mens met de natuur mee. Je weet precies hoe laat het is als je naar de zon kijkt die er elke dag te zien is en ook weet je wanneer de maan weer vol is. Verder kan je je horloge s'morgens en s'avonds om 6 uur ongeveer gelijk zetten met het op of neer gaan van de zon. De steden zijn zoo wijd gebouwd en met zulke lage huizen dat je overal een horizon kan zien.
     
12 April. Op deze dag hadden we geen zaken te doen. Ook andere passagiers waren aan de wandel en spraken wij hier en daar. Zij vonden het allemaal erg gunstig voor ons dat wijde beste plaats van Indie als standplaats zouden krijgen. Dat was heel wat beter dan bijvoorbeeld Bali.
     
De wegen in Batavia zijn goed en ruim aangelegd doch zeer slecht onderhouden. Trottoirs zijn er zoo goed als niet.
     
In het algemeen is er een verharde rijweg en platte bermen met zeer lichte verharding, soms gras. De europeesche huizen zijn groot en ruim doch zien er van buiten nou niet bepaald gezellig uit. Enkele heel nieuwe woningen gelijken eenigzins op villatjes zoals op onze wegen in Utrecht buiten de groote steden, zooals in Amersfoort Nijmegen en ook wel in Wassenaar dus echte buitenplaatsen. In de binnenstad is een groote winkelstraat met Europesche en Chinesche winkels bazars en cafe's. Ook zijn er zeer groote ruime hotels o.a. de Nederlanden het Java hotel en Des Indes. Verder wemelt het er van kleine pensions alwaar velen "maandgasten" zijn vaste klanten dus. Even buiten en zelfs aan de binnenstad grenst de Inlandsche wijk waar vele opium kitten zijn. In die buurt leeft Indie op z'n smalst en menige Europeaan verzeilt daar in huizen van ontucht. Ja het warme ruime land geeft heel andere zeden te zien dan ons koude bekrompen Holland en wanneer men zich naarmate daaraan aanpast is het leven hier goed en mooi. Sommigen echter gaan aan deze zelfkant verloren en verworden tot paupers.
     
Zaterdag 13 April kreeg ik de definitieve toezegging van Bandoeng als standplaats en kan er op rekenen binnen eenige dagen daarheen te vertrekken.




Creatie datum : 25/10/2010 @ 15:23
Laatste wijziging : 25/10/2010 @ 15:57
Categorie : Derks H.A.T.
Pagina gelezen 3688 keren


Print preview Print preview     Print deze pagina Print deze pagina

Reacties op dit verhaal


Er heeft nog niemand gereageerd.


Share
Zoeken




Bezoekers 01-01-2008

 615607 Bezoekers

 5 Bezoekers online

TopArtikelen
^ Boven ^