Verhalen door:

Sluiten Derks, H.A.T.

Sluiten Eijgelsheim Eric

Sluiten Geugten J.E. van der

Sluiten Groot, Kees

Sluiten Hofwijk J.W.

Sluiten IndonesiŽ

Sluiten Jonge, Jaap de

Sluiten Kol, van H.

Sluiten Kuin, Herbert

Sluiten Levert-van der Mijll Dekker, Els

Sluiten Melati van Java

Sluiten Nuhoff, Betsie

Sluiten Numans, Mary

Sluiten Pieters, Lody

Sluiten Putten, Krijn van

Sluiten Renesse, Lucie van

Sluiten Tebbenhoff H.

Sluiten Velleman, Luwi

Sluiten Verschuren, Naomi

Hoorspel / Luisterboek

Sluiten Documentaire films

Sluiten Spoorloos

Sluiten Verhalen in PŤtjoh

Sluiten Boomsma, Graa

Sluiten Brooshooft. P (Toneel)

Sluiten Daum P.A.

Sluiten Dijk Ko van

Sluiten Hella Haasse

Sluiten Keuls, Hans

Sluiten Louis Couperus

Sluiten Mark Loman

Sluiten Multatuli

Sluiten Olaf J. De Landell

Sluiten Pramoedya Ananta Toer

Sluiten Soer Josephine

Sluiten Szťkely-Lulofs M.H.

Sluiten x - MP3 Software

Pieters, Lody - Jozef (7 jaar)

Lees voor met webReader

Jozef (7 jaar)

Ondanks het vertrek van de Japanners en het einde van de bersiap is het nog steeds niet veilig op straat. De pemuda's zijn dan wel verdreven, maar daarvoor in de plaats komen de zogenaamde tentara pelatja. Dat zijn jonge geschoolde Indonesische militairen. Minstens even fanatiek nationalistisch als de rebellen. Maar beter georganiseerd en Ö beter bewapend!

Jozef speelt met zijn broertje onder de mangaboom. Mammie zit met de meisjes op de veranda. Hardy en Fer staan met hun fiets bij de tuinpoort te kijken naar een groep Indonesische militairen die langs het huis marcheert. De soldaten zijn maar een paar jaar ouder dan zij.


Sommige hebben bij hen in de buurt gewoond. Hardy en Fer, kwajongens met een grote mond, kijken lachend naar dat machtsvertoon. Hardy roept plagend: "Wacht maar, als het Nederlandse leger terug komt, dan piepen jullie wel anders!" En Fer voegt daaraan toe: "Ze maken gehakt van jullie!" Een fractie van een seconde is het doodstil. Het is of alles en iedereen de adem inhoudt. Dan breekt er een enorm tumult los. Jozef springt van schrik overeind. Hij ziet dat de groep militairen schreeuwend en met hun banjonetten zwaaiend op Hardy en Fer komt afstormen. Jozef trekt zijn broertje achter zich aan richting huis. Mammie roept en gebaart dat ze naar binnen moeten. Uit zijn ooghoeken ziet Jozef nog net dat zijn twee broers het huis binnenrennen, via de achtergalerij ongezien het achtererf op rennen en over de tuinmuur klimmen. Dat doen ze wel vaker, dus in een mum van tijd zijn ze door de achtertuinen van de aangrenzende huizen uit het zicht verdwenen. Jozef beseft dan niet dat hij Hardy en Fer pas jaren later weer terug zou zien.

Door een kier van de luiken die zijn andere broers snel hebben gesloten, ziet Jozef dat de soldaten inmiddels in hun voortuin staan. Ze eisen luidkeels dat Hardy en Fer het huis uit komen. Door het opstootje ontstaat een groeiende menigte van joelende IndonesiŽrs. De sfeer is dreigend en gespannen. Jozef is doodsbang en verstopt zich met zijn broertje onder de tafel. Wat mist hij zijn sterke vader op dit moment! Mammie is met zijn broers en zussen uit alle macht bezig om de ramen en deuren te barricaderen. Want de uitzinnige menigte heeft inmiddels het huis omsingeld en bonkt tegen de deuren. Het gezin klampt zich in doodsangst aan elkaar vast. Wat als de IndonesiŽrs erin slagen om binnen te dringen? Plotseling luwt het lawaai. Jozef hoort de barse stem van hun buurman, een Javaan die bij de politie werkt. Die is op het kabaal afgekomen. Hij weet de militairen ervan te overtuigen dat Hardy en Fer niet meer in huis zijn. En dat het gezin verder niet lastig gevallen moet worden. Even later is het stil buiten. De soldaten en omstanders zijn van het erf verdwenen.

De dagen erna blijft het rustig in het rond het huis. Jozef verbaast zich erover dat Hardy en Fer niet thuiskomen. Kroes let er altijd erg streng op dat zijn zusjes en broertjes op tijd thuis zijn. Maar hij praat helemaal niet boos over zijn broertjes van 12 en 14 jaar die al dagenlang niet thuis zijn. Zo jong als hij is, begrijpt Jozef dat het iets te maken heeft met die woedende soldaten. Maar pas jaren later hoort hij de ware toedracht.



Creatie datum : 15/06/2009 @ 22:36
Laatste wijziging : 12/11/2010 @ 01:14
Categorie : Pieters, Lody
Pagina gelezen 5194 keren


Print preview Print preview     Print deze pagina Print deze pagina

Reacties op dit verhaal


Er heeft nog niemand gereageerd.


Share
Zoeken




Bezoekers 01-01-2008

 660685 Bezoekers

 3 Bezoekers online

TopArtikelen
^ Boven ^