Welkom  Links  Gastenboek  Forum
Wandelen door Sem. - 3

Lees voor met webReader

Wandelen door Semarang.

Deel 3.


Djangan mandi kali Persapen
Kali Persapen lintah-tah-nya
Djangan kawin noni Persapen
Nona Persapen banjak tingkahnya


Refrein

Ajoen ajoen ajoen in die hoge klapperboom
Ajoen ajoen mas Mira
Djangan main gila (2x)

Djangan mandi Kali Semarang
Kali Semarang banjak oe-toe-dangnya
Djangan kawin noni Semarang
Nona Semarang banjak oetangnya



Djangan mandi Kali Krembangan
Kali Krembangan banjak batoe-toe-nya
Djangan kawin noni Krembangan
Nona Krembangan banyak koetoenya

Ga niet baden in de rivier van Persapen
In de rivier van Persapen zijn veel bloedzuigers
Trouw geen meisje van Persapen
De meisjes van Persapen hebben veel treken.

Refrein

Schommel, schommel in die hoge klapperboom
Schommel, schommel, Mira
Maak geen gekheid


Ga niet baden in de rivier van Semarang
In de rivier van Semarang zitten veel garnalen
Trouw geen meisje van Semarang
De meisjes van Semarang hebben veel schulden.

Refrein

Ga niet baden in de rivier van Krembangan
In de rivier van Krembangan liggen veel stenen
Trouw geen meisje van Krembangan
De meisjes van Krembangan hebben veel vlooien

Waarmee maar gezegd wilde worden dat het even onverstandig was in de Semarang-rivier te baden vanwege de vele garnalen, als te trouwen met een Semarang meisje die heel lastig kunnen zijn.

De huizen waar we gewoon hadden aan het eind van Djomblang, waar de weg het heuvelland begint in te klimmen, en aan de zijweg Meritjan herkenden we dadelijk, al waren ze een dertig jaar ouder geworden.
En Meritjan klommen de Chinese graven nog altijd de heuvel op die uit op Gang Schmalz, als in de dagen dat we er onze vliegers oplieten.
Een vriendelijke indruk maakten die Chinese begraafplaatsen, die soms, waar het de rijke families betrof, prachtige toegangspoorten hadden, vaak waren de graven, die meestal de vorm van een baarmoeder hadden, overdekt met hun zinken dak en omgeven door bomen en sierstruiken.
Alsof de nabestaanden het hun geliefde afgestorvenen zo gezellig mogelijk wilden maken. Als kind ondervond je nooit de griezel die Europese kerkhoven in je opwekte.
Wandelend door de Chinese Kamp vonden we ook hier veel terug uit dagen.
We genoten weer van de gezellig vooravonddrukte, van de toko'tjes met de met rode en gouden lettertekentjes beschilderde uithangborden.
Net als vroeger zaten Chinese vaders met ontbloot bovenlijf, hun jongste spruit op de kneen, te genieten van de avondkoelte op de drempel de van hun woninkjes. Uit de eethuidjes vleugen dezelfde geuren als in de dagen dat we er bij Oewa smulden van de vele heerlijkheden uit de Chinese dapoer.

Geen enkele stadsbuurt maakte zo'n gezellig indruk als dit Semarang Chinezenkwartier dat Pekodjan heette.
Dan was er de sprookjestuin van de schatrijke Oei Tjong Ham.
Je dwaalde er langs de met schelpjes bestrooide paden tussen kunstig nagebootste rotspartijen, waarop bontgekleurde miniatuurpagoden stonden en grimmige koningstijgers, jagend op vluchten herten.
Er waren vijvers waarin roze en lotussen dreven en goudvissen glanzend heen en weer schoten.
In zijn hok stapte wijdpoots een grote casuaris rond, de kleine waakzame oogjes fel loerend in het kleine kopje op de lange hals.
Achter Djomblangs begon de desa en ook dit wereldje dat mij als zo vertrouwd was, wilde ik terugzien.
En het was er als toen.
Dezelfde bamboe woninkjes met de bruine atappen daken, de ompaggerde erfjes.
De bamboe ruiste even melodieus, in hun hooggehangen kooien nog altijd de perkoetoets, de grijze geluksduifjes, oude vrouwentjes hanteerden de houten stamper bij het rijstblok, kleine kinderen met even bolle buikjes als vroeger speelden met een tamme badijng.
De mannen die op hun erfjes bezig waren konden de katjongs zijn geweest met wie ik lang geleden met een oud tennisballetjes of een harde djeroek bali gevoetbald had op een grasveld tussen de grazende karbouwen.
Van wie ik voor enkele koperen centen een tamme klapperrot, te glatiks en koetilans had gekocht.
En onder de pantjoeran stonden nog altijd kinderen te tandakken onder de dikke waterstraal die op hun naakte bruine lijfjes uiteenspatte.
Kon ik de verleiding weerstaan die mijn vroegere kanjo'in een klapperboom te laten klimmen om nog eenmaal te kunnen genieten van de jonge klappermelk, de verrukkelijkste drank ter wereld?

Wanneer je, in de dagen van mijn Semarangse jeugd vanaf het dek van een op de rede liggend schip een blik over de stad wierp, zag tegen de achtergrond van de altijd groene, ruim 2000 meter hoge Oengaran en het daarvoor liggend Semarang heuvellend van de stad weinig meer dan het boven het groen uitstekende koepeldak van de Protestantse kerk en het Grote Huis bij de SociŽteitbrug.
Hoe anders zou dit uitzicht worden nadat in het heuvelterein weinig minder dan een nieuwe stad was verrezen.
Zij die daar, hoog boven de warme kotta in moderne villa's hebben mogen wonen, mogen met grote dankbaarheid de drie mannen gedenken die met grote energie dit nieuwe stadsdeel tot stand hebben helpen komen.
Het waren de bekende apotheker Tillema, de arts Dr de Vogel en de eerste Semarang burgervader Ir. De Jongh, terwijl ook voor het afkopen van grondrechten van de inheemse bevolking en het doen verplaatsen van de Chinese graven de schatrijke heer Warnecke, destijds directeur van Erdmann en Sielcken zich hiervoor grote financiŽle offers heeft getroost.
Naar boven rijdend over de prachtige brede wegen die naar dat Nieuwe- Tjandi leidden, waar wij vroeger slechts ruig struikgewas en boomgroepen hadden hadden gekend, konden gekend, konden wij de trots van de Semarangers op deze heerlijk gelegen heuvelstad, volkomen begrijpen.
Hoe heerlijk het was daar te mogen wonen in vergelijking met het vroeger verblijf in de warme benedenstad, wel, hoe zouden wij dit beter kunnen weergeven dan met de woorden van een thans nog in leven zijnde oude dame, die zowel als kind als latere burgemeestersvrouw de stad heeft leren kennen en liefhebben.

--- Einde deel 3 ---




Creatie datum : 08/01/2008 @ 12:09
Laatste wijziging : 14/11/2010 @ 16:37
Categorie : Buitenweg, Hein
Pagina gelezen 8342 keren

Reacties op dit verhaal

Reactie #2 Door: Webmaster op 14/11/2010 @ 16:39

U had gelijk, en wij hebben de tekst aangepast. Met dank van de webmaster.

Reactie #1 Door: Yap_Dumanauw op 15/08/2008 @ 16:00

Enige correcties v.d. vertaling : Nona Persapan banjak tingkahya - De meisjes v. Persapan zijn heel erg lang  -  moet zijn : De meisjes v. Persapan hebben veel streken.

Nona Semarang banjak oetangnya - De meisjes v. Semarang zijn heel lastig - mot zijn : De meisjes v. Semarang hebben veel schulden.

Van Yap Dumanauw - leeftijd 70 jaar - had Semarang verlaten 1957 en woont thans in Jakarta.



up Boven up

Copyright ©  2008-2012
Niets op deze site mag worden gekopieerd of gebruikt, tenzij hiervoor uitdrukkelijke toestemming van de Webmaster en eventuele derde rechthebbenden is verkregen.
HOME
Uw verhaal - Your story
 

Site powered by GuppY - © 2004-2007 - CeCILL Free License